مجله پارسي نامه - هنر، ادبيات، طنز http://Www.ParsiBlog.com/Mag/rss/3/خوراک خوان مجله پارسي نامه، سرويس وبلاگ نويسي پارسي بلاگ - مجله پارسي نامه - هنر، ادبيات، طنز fa ParsiBlog.com RSS Generator Fri, 19 Jan 2018 20:25:15 GMT پارسي بلاگ غيرقابل اعتماد http://Komeil1367.ParsiBlog.com/Posts/1439/%d8%ba%d9%8a%d8%b1%d9%82%d8%a7%d8%a8%d9%84+%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d9%85%d8%a7%d8%af/ <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;">توهيچ عهد نبستي که عاقبت نشکستي</span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;">مرا برآتش سوزان نشاندي و ننشستي</span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;">بناي مهر نمودي که پايدار نماند</span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;">مرا به بند ببستي، خود از کمند برستي</span></p> <p>&nbsp;</p> <p><span style="font-size: medium;">فکر مي کنيد اين بيت ها را چه کسي سروده؟</span></p> <p><span style="font-size: medium;">...جناب سعدي.</span></p> <p><span style="font-size: medium;">شايد فکر مي کنيد جناب سعدي اين ها را براي معشوقش سروده، ولي اشتياه فکر مي کنيد. آدم نه تنها براي چنين معشوق بي احساسي شعر نمي گويد، بلکه اگر دستش به او برسد، خفه اش مي کند؛ بلادرنگ.</span></p> <p>&nbsp;</p> <p><span style="font-size: medium;">طبق گزارش هاي رسيده از منبع، مخاطب سعدي در اين دوبيت، &laquo;آمريکا&raquo; است. اين که چرا قرار بوده آمريکا و جناب سعدي باهم درآتش سوزان بنشينند، هيچ سند مستندي در دست نيست، اما از شواهد و قراين چنين برمي آيد که آمريکا بر اساس خوي حيله گري اش جناب سعدي را طي مذاکرات طولاني گول مي زند، او را درآتش سوزان مي نشاند، بعد هم باکمند مي بندد و خودش فرار مي کند. مي گويند جناب سعدي توسط جناب مولوي از آتش نجات پيدا مي کند و به خاورميانه آورده مي شود تا از گزند آمريکا درامان بماند. شايد يکي از دلايل کشيده شدن پاي آمريکا به خاورميانه هم همين باشد. ظاهراً جناب مولوي سخت نسبت به آمريکا بي اعتماد بوده و درباره اش گفته:</span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;">عهد او سست است و ويران و ضعيف</span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;">گفت او زَفت و وفاي او نحيف</span></p> <p>&nbsp;</p> <p><span style="font-size: medium;">در اين جا بايد فرصت را غنيمت شمرد و در سالگرد امضاي برجامِ بي فرجام به مسؤولاني که با همه ي هشدارها، باز به آمريکا اعتماد کرده و مي کنند تذکر داد که:</span></p> <p><span style="font-size: medium;">اولاً بي وفايي اين کدخدا چيزتازه اي نبوده و براساس آن چه که دربالا آمد، حداقل به قرن هفتم هجري برمي گردد. بي شک اگر در تاريخ بيشترکنکاش کنيم مي توانيم ردّ اين حيله گري ها و بيوفايي ها را تا عهد باستان هم دنبال کنيم.</span></p> <p><span style="font-size: medium;">ثانياً نشان مي دهد آمريکا از اول هم با ايراني جماعت مشکل داشته وهنوز هم دارد؛ حتي با يک شاعرش.</span></p> <p><span style="font-size: medium;">حالا هي برويد دور ميز مذاکره با آمريکا بنشينيد و تمام قدرت، شوکت، عزت و عظمت بيکران به وجود آمده در اين سي و اندي سال و نيز منابع، فناوري هسته اي، حوض آب سنگين، ديگ کيک زرد و اورانيم غني شده اي را به باد فنا بدهيد که مي توانستيم با آن خيلي کارهاي خوبِ بازدارنده براي خودمان انجام بدهيم.</span></p> <p><strong><span style="font-size: small;">(15/8/96)</span></strong></p> Fri, 19 Jan 2018 19:58:00 GMT اسيري http://soleyeavazblogfaco.ParsiBlog.com/Posts/531/%d8%a7%d8%b3%d9%8a%d8%b1%d9%8a/ <p><br />(به مناسبت سومين سالروز پرواز جاودانه ي استاد)<br />__________________________________________<br />*اشاره:<br />در سالهاي آغازين دهه ي 60 که از کاشان به تهران کوچيده بودم،استاد عباس مشفق کاشاني(اعلي الله مقامه الشّريف) بي هيچ توقع و چشمداشتي از من حمايت و مرا به راههاي درست تعامل با شاعران تهراني هدايت مي کردند.استاد فقيد ، الحق که از حيث معنا بر گردن من حقّ پدري داشتند که شرح آن در مجموعه خاطراتم از آن نحرير مقدام و انسان شريف والامقام آمده است.يک روز به پاس زحمات آن استاد بزرگ ، مثنوي موشّح ذيل را سرودم و تقديمشان کردم:<br />___________________________________________<br />به دل&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اگر&nbsp;&nbsp; چه&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; غم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; جاودانه اي&nbsp; دارم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />خوشم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; که&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; يار و انيس&nbsp;&nbsp;&nbsp; يگانه اي&nbsp; دارم<br /><br />روان&nbsp;&nbsp;&nbsp; اگرچه سرشکم ز ديده&nbsp; چون درياست&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />دلم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; شکسته&nbsp;&nbsp;&nbsp; به سنگ حوادث دنياست<br /><br />اميدوار&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; از آنم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; که&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; همدمي است مرا&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />به زخمهاي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; دل خسته مرهمي است مرا<br /><br />يکي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ز&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بعد پدر ، کو&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بمرد&nbsp;&nbsp; بي هنگام&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />نکرد&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; يادِ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; من&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; رنج&nbsp;&nbsp; ديده&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; از&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ايام<br /><br />اسير&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; دام&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; خيالات&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; خويشتن&nbsp; بودم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />کسي مباد&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; به آن حالتي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; که&nbsp;&nbsp;&nbsp; من بودم<br /><br />سياه&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; از&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; غم&nbsp;&nbsp; و&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اندوه ، روزگارم&nbsp;&nbsp;&nbsp; بود&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />&nbsp;به&nbsp;&nbsp;&nbsp; کنج عزلت&nbsp;&nbsp;&nbsp; خود ، آه و ناله&nbsp;&nbsp;&nbsp; کارم&nbsp;&nbsp; بود<br /><br />تلاش من&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; همه&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اين بود&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; گاه&nbsp;&nbsp; برنايي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />که&nbsp;&nbsp;&nbsp; روزگار&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; سر&nbsp; آرم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; به&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; کنج&nbsp;&nbsp; تنهايي<br /><br />اميد&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; هيچ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; تحوّل&nbsp;&nbsp;&nbsp; ،&nbsp;&nbsp; نبود&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; حالم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; را&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />شکسته&nbsp; بود&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; چو مرغي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; زمانه&nbsp; بالم را<br /><br />دلم به محبس تن&nbsp;&nbsp; سهره ي&nbsp;&nbsp;&nbsp; اسيري&nbsp;&nbsp; بود&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />که هر کلام&nbsp;&nbsp;&nbsp; به&nbsp;&nbsp; گوشش&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; صفير تيري بود<br /><br />عجيب&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; دوره ي&nbsp;&nbsp; برنائي ام&nbsp; هدر&nbsp; مي رفت&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />چه خوب بود&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; پسر&nbsp;&nbsp; نيز&nbsp;&nbsp;&nbsp; با پدر&nbsp; مي رفت<br /><br />به&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; حال زار&nbsp; من خسته دل&nbsp; نسوخت دلي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />که هردلي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; به گرو بود&nbsp;&nbsp;&nbsp; باخوش آب و گلي<br /><br />امير&nbsp;&nbsp; قافله ي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; دردهاي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; خود&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بودم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />&nbsp;سزاست&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; گويم اگر&nbsp;&nbsp;&nbsp; خود بلاي خود بودم<br />|<br />سلام&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; گرم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; صميمانه ام&nbsp;&nbsp; نداشت جواب&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />عذاب&nbsp;&nbsp; بود&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; مرا&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; دوره ي&nbsp;&nbsp;&nbsp; شباب ، عذاب<br /><br />مسير&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; زندگي ام&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; تيره&nbsp;&nbsp; بود&nbsp;&nbsp; و ناهموار&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />نه&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; از&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; سوار&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; خبر&nbsp;&nbsp; داشتم&nbsp; نه از رهوار<br /><br />شبانه روز ِ&nbsp;&nbsp;&nbsp; من&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اينگونه&nbsp;&nbsp; بود&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; تا روزي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />&nbsp;گرفت&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; دست&nbsp;&nbsp;&nbsp; مرا&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; آشناي&nbsp;&nbsp; دلسوزي<br /><br />فلک به گردش خود ، روي خوش نشانم داد&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />که&nbsp;&nbsp;&nbsp; از&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; گزند&nbsp;&nbsp;&nbsp; حوادث&nbsp;&nbsp;&nbsp; خط&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; امانم داد<br /><br />قيام&nbsp; نور&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; به&nbsp;&nbsp; ظلمت سراي&nbsp;&nbsp;&nbsp; خود&nbsp;&nbsp; ديدم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />&nbsp;دگر شدم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; چو&nbsp;&nbsp;&nbsp; رخ&nbsp;&nbsp;&nbsp; آشناي&nbsp;&nbsp; خود&nbsp;&nbsp; ديدم<br /><br />کوير&nbsp;&nbsp; تشنه ي&nbsp;&nbsp; جانم&nbsp;&nbsp; بدل به&nbsp;&nbsp; گلشن شد&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />&nbsp;سحاب&nbsp; رحمت حق&nbsp;&nbsp; يار مشفق&nbsp;&nbsp; من شد<br /><br />از&nbsp;&nbsp; آن زمان&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; که&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; مرا&nbsp;&nbsp;&nbsp; بود&nbsp;&nbsp;&nbsp; رنج وافره اي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />به لطف دوست&nbsp;&nbsp; نمانده ست غيرخاطره اي<br /><br />شد آن زمان&nbsp;&nbsp; که&nbsp;&nbsp; به هر کوي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; دربدر بودم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />پي&nbsp;&nbsp;&nbsp; نوازش&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; رويايي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; پدر&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بودم<br /><br />اگر&nbsp;&nbsp;&nbsp; پدر&nbsp;&nbsp; ز&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; سرم&nbsp;&nbsp;&nbsp; رفت&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; در جوانسالي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />&nbsp;به حقّ&nbsp;&nbsp; من&nbsp;&nbsp;&nbsp; پدري&nbsp; مشفقم&nbsp;&nbsp; کند&nbsp; حالي<br /><br />نيايد آن که&nbsp;&nbsp;&nbsp; شود&nbsp;&nbsp; سايه اش کم ازسرمن&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />هماره&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; باد&nbsp;&nbsp; سلامت&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; وجود&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; رهبر من<br /><br />يگانه يار!&nbsp;&nbsp; تو&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; را&nbsp;&nbsp; در&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; چکامه ي&nbsp;&nbsp; تبجيل&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />چگونه مدح کند &laquo;خوش عمل&raquo;&nbsp; به طبع کليل؟<br /><br />#عباس_خوش_عمل_کاشاني<br />67/3/30-دوشنبه عصر-تهران</p> Fri, 19 Jan 2018 19:56:00 GMT معجزه ي عشق http://termehsoltani.ParsiBlog.com/Posts/137/%d9%85%d8%b9%d8%ac%d8%b2%d9%87+%d9%8a+%d8%b9%d8%b4%d9%82/ <p>نام تو&nbsp; اي عشق؛</p> <p>آن مهر لايزال خفته در حنوطيست،</p> <p>که حتي تن بي جان نموتان اين ديار هم</p> <p>بسيچ بازگشتي دوباره به دنيا مي شوند؛</p> <p>و در ساز شور،</p> <p>تا ابلق خواب آلود صبحگاه،</p> <p>با مرسلان شفقت مي رقصند؛</p> <p>و خورشيد و دهر،</p> <p>از براي صنع نکوي روي تو</p> <p>تعظيم مي کنند.....!</p> <p>حنوط: نوعي ماده ي خوشبو</p> <p>بسيچ: آماده شدن براي سفر</p> <p>ابلق: مقصود، همان هواي گرگ وميش است</p> <p>&nbsp;</p> <p>*****</p> <p>"ترمه سلطاني هفشجاني"</p> Fri, 19 Jan 2018 19:56:00 GMT يه مناجات شب يواشکي http://etrezohoor.ParsiBlog.com/Posts/916/%d9%8a%d9%87+%d9%85%d9%86%d8%a7%d8%ac%d8%a7%d8%aa+%d8%b4%d8%a8+%d9%8a%d9%88%d8%a7%d8%b4%da%a9%d9%8a/ <p>" وقف شده محبوب"</p> <p>ساعت1:1 بامداد.</p> <p>زيرپتو&nbsp;تن نهيف به خودش جمع شده و آروم اروم ميلرزه معمولا</p> <p>&nbsp;شبا عاشقا ياد معشوقشون ميفتن...</p> <p>معمولاشبا دلم براي معشوقم تنگ ميشه....غرق از اشک.</p> <p>ظلمت نفسي...به خودم بد کردم...(گريه)</p> <p>يانور النور يا نور فوق کل نور...ظلمت نفسي يا افوّ و ياغفور...</p> <p>به آيه ي توبو اله اللهت قسم ديگه ميخوام اوني که تو ميخواي بشم...( اشک....)</p> <p>خبردااري</p> <p>&nbsp;يا عالم الغيوب تنگه</p> <p>&nbsp;دلم يا کاشف الکروب اميد</p> <p>&nbsp;من يا سامع الدعا......</p> <p>.</p> <p>.</p> <p>&lt;**&lt;** ادامه مطلب... **&gt;**&gt;</p> <p>چقدطعم عشقت شيرينه وقتي پروانه ي وجودم ميسوزه و حرارتش وجودمو گرم ميکنه..</p> <p>ياتواب&nbsp; يا غافر الذنب الکبير...اي خدايي که گناه بزرگو مي&zwnj;بخشي...</p> <p>من امشب سرم پايينه</p> <p>من ميدونم چيکار کردم با خودم (غرق در اشک)....</p> <p>گيرمکه تو از سر گنه در گذري</p> <p>زان&nbsp; شرم که ديدي که چه کردم چه کنم...&zwnj;</p> <p>اين شعر شمارو هم زجر ميده؟</p> <p>چه زيبا مي&zwnj;گفت استاد که کسي که مناجات مي&zwnj;کنه جوري گريه کنه که انگار از معشوقش دوره، دلهره داشته باشه نکنه تحويلش نگيره ( گريه...)...</p> <p>ترساينکه روشو ازش بر گردونه چه کنه....!؟</p> <p>تومناجات شعبانيه هست که اگه منو بسوزوني اشکال نداره ولي من به همه ميگم که چقد خدامو دوست دارم........</p> <p>چقدبده آدم بسوزه از اينکه محبوبش کاري رو دوست نداشته انجام داده و از همه بدتر اون ديده....( اشک...).</p> <p>حالاچجوري از دلش در بياره!؟؟؟؟( لرزش تن و اشک....)..</p> <p>.نميدونم چي بگم ديگه...</p> <p>آدمخسته ميشه گاهي از اين همه بديش...</p> <p>ازاينکه چقدر زندگيش دوره از رؤيايي که از بچگيش ارزوش بوده.....&zwnj;..شهادت</p> <p>دعاکنيم يه همسفر و ياري نصيبمون بشه که از خدا دورمون نکنه...&zwnj;&zwnj;.</p> <p>باورکنيد خيلي کم شده تو اين دوره زمونه کسي که از خدا دورت نکنه....</p> <p>دارمميبينم اطرافمو.......</p> <p>دينکامل ميشه ولي اينکه روز به روز از مقصد و هدف دورتر بشي به بيراهه ميري....و ديگه سخته برگردي....&zwnj;.&zwnj;</p> <p><span style="font-size: 12px;">رفقا به چادر و ريش و حجاب و اينا فقط انتخاب نکنيدمتوسل بشيد که بهترين رو سر راهتون قرار بدن ، کسي که با هر شرايطي باشه شما قبول کني</span></p> <p><span style="font-size: 12px;">کسي که مطئن باشي باهاش به آقا مي&zwnj;رسي...</span></p> <p><span style="font-size: 12px;">ميدونم اينارو ميدونين ولي....</span></p> <p>امروز به</p> <p><span style="font-size: 12px;">&nbsp;ناتواني و ضعف بدنم بيشتر پي بردم يعني هرروز دارم بيشتر ميفهمم....</span></p> <p>وقتي آتيش به صورت خود به خودي شعله ور شد تو صورتم و....<br />خداي رحمانم هرچقد</p> <p>&nbsp;که بسوزونيم و عذابم کني ذره اي عشقم نسبت بهت کمتر نميشه و هر ثانيه بيشتر ميشه...</p> <p>تازهچه بهتر که تو عشقت بسوزونيم...<br />ببخشيد ،بزرگم زياد حرف زدم مثل هميشه....کمک کن تا به عمل هم ثابت شوند....( اشک)<br /><br />و اما دوستان. و رفقا حتما مناجات با خدا+روضه (قرآن به سر گرفتم .&zwnj;...)از حاج ميثم رو دانلود بفرماييد و در دل تاريکي شب گوش بديد<br />حالتونو عوض ميکنه</p> <p>درسته مال ماه مبارکه ولي شما اين شبا گوش کنيد...<br />والسلام عليکم و رحمة الله و برکاته<br />1:29 بامداد28دي 96پنجشنبه<br />توسط يه عاشق...&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> Thu, 18 Jan 2018 15:44:00 GMT دلم گرفت http://mosa38.ParsiBlog.com/Posts/18/%d8%af%d9%84%d9%85+%da%af%d8%b1%d9%81%d8%aa/ <div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>دنبالت از بس که دويدم دلم گرفت<br /></strong></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>وقتي به پايت نرسيدم دلم گرفت</strong></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>چشمت قشنگ بود تعجب نمي کنم</strong></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>از اينکه لب را نگزيدم دلم گرفت</strong></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>باغ لبت غنچه سرخ وسفيد داشت</strong></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>&nbsp;يک دم از آن غنچه نچيدم دلم گرفت</strong></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>طنازي ناز نگاهت قشنگ بود </strong></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>ناز نگاهت نخريدم دلم گرفت</strong></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>ترسيدم ازچشم تواماپلنگ وار<br /></strong></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>مانندآهو&nbsp; نچميدم دلم گرفت</strong></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>پشت سرم آمده بود ي شبيه غم<br /></strong></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>ترسيدم اما نپريدم دلم گرفت</strong></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>موسي عباسي مقدم</strong></span></div> Wed, 17 Jan 2018 11:03:00 GMT گنجشکها را فراموش نکنيم http://golsoo.ParsiBlog.com/Posts/77/%da%af%d9%86%d8%ac%d8%b4%da%a9%d9%87%d8%a7+%d8%b1%d8%a7+%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%85%d9%88%d8%b4+%d9%86%da%a9%d9%86%d9%8a%d9%85/ <p>&nbsp;&nbsp;<span style="font-size: small;"> اون موقعها يعني عهد بوق که ما بچه بوديم، البته شما رو نمي دونم، رسانه ها و اطلاع رساني اينقدرها پيشرفته نبود... . شهر ما و البته شهر شما رو نمي دونم، تو زمستوناي سخت و سرد دماش تا منفي خدا درجه تو روز هم ميرسيد، شبها که بماند... . خداييش اون موقعها زمستونا زمستون بود. الان هيچي مث اون موقعها نيست. تو زمون ما يعني عهد بوق، سرويس مدرسه و يکي بياد ببره مدرسه و بيان دنبالت و از اين لوس بازيا خبري نبود. کلا ما از ابتداي خلقتمون مرد به دنيا مي اومديم.... . خلاصه يه روز زمستوني، يه روز صبح پر از برف از اين ور شهر رفتم اون ور شهر مدرسه و تازه وقتي رسيدم فهميدم به دليل بارش برف مدرسه تعطيل مي باشد... تو سرماي زمستونم که هيجا خونه نميشه. دوباره از اون ور شهر برگشتم اين ور شهر و يه ساعتي رفت و برگشتم طول کشيد... . رسيدم دم در خونه و هر چي زنگ خونه رو زدم کسي وا نکرد... . خدا خيرش بده اوني که تلفن همراه رو اختراع کرد، فقط حيف يکم دير اختراع کرد... . اون روز اگه تلفن همراه بود من تا ظهر دم در خونه يخ نمي زدم... . نزديک ظهر مادرم اومد و منو که صورتم از شدت از سرما سوخته بود نگاه کرد، آهش دراومد. بيچاره فکر کرده بود مدرسم، رفته بود کوپن( نوعي يارانه) بگيره. از اون روز که يخ زدم، هر وقت گنجشک مي بينم دلم به حالش مي سوزه. نه چون پرنده هاي کوچولويي هستن، به نظرم مظلوم ميان... . عين ما عهد بوقيا.... </span></p> <p><span style="font-size: small;"><img src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTMZXv4I_HrKBmmSBE3PuQ9g_zGt6yq07qXYu4X89FspP3WgcD-" alt="" width="184" height="274" /><br /></span></p> Wed, 17 Jan 2018 11:02:00 GMT کاشانه ي عشق http://mahmoodimperator.ParsiBlog.com/Posts/1003/%da%a9%d8%a7%d8%b4%d8%a7%d9%86%d9%87+%d9%8a+%d8%b9%d8%b4%d9%82/ <p style="text-align: center;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span style="font-size: large;"><strong><img title="غزليات ناب کلاسيک از شاعر جوان و مستعد احمد محمود امپراطور" src="http://uupload.ir/files/ycvj_-098765432.jpg" alt="غزليات عاشقانه و ناب از احمد محمود امپراطور شاعر شيرين سخن و معاصر پارسي زبان" width="720" height="542" /><br /></strong></span></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span style="font-size: large;"><strong><img title="عکس ها و تصاوير شاعر جوان پارسي گو احمد محمود امپراطور AHMAD MAHMMOD IMPERATOR " src="http://uupload.ir/files/3ei_20151114_165656.jpg" alt="عکس ها و تصاوير شاعر جوان پارسي گو احمد محمود امپراطور AHMAD MAHMMOD IMPERATOR " width="797" height="449" /><br /></strong></span></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-family: arial, helvetica, sans-serif;"><span style="font-size: large;"><strong><span style="color: #3366ff;">پـــري رو يـار من بودي چه ميشد<br /><br /> گل و گلــــزار من بودي چه ميشد<br /><br /> به جــاي دشمني و خــود پسنــدي<br /><br /> سر و ســـردار من بودي چه ميشد<br /><br /> ز من دل بــرده ي، اي بي مروت</span><span class="text_exposed_show"><span style="color: #3366ff;"><br /><br /> اگــــر دلــــدار من بودي چه ميشد<br /><br /> کبابـــــم کرده غم هــــــاي دو عالم<br /><br /> اگـر غمخــوار من بودي چه ميشد<br /><br /> چو خاک خشک صحــراي جنونم<br /><br /> نــمِ رخســـــار من بودي چه ميشد<br /><br /> شکستي ريختي کاشــانه اي عشق<br /><br /> علــم بــــردار من بودي چه ميشد<br /><br /> دو دستـــــم دادي در دست رقيبان<br /><br /> رفيــــــقِ زار من بودي چه ميشد<br /><br /> به هر جا شکوه از <span style="color: #ff0000;">محمود</span> کردي<br /><br /> تو گــر ستـار من بودي چه ميشد</span><br /> <span style="color: #008000;">-------------------------------<br /></span><br /> <span style="font-size: medium;"><span style="color: #ff0000;">جمعه 22 جدي 1396 آفتابي<br /><br /> که برابر ميشود به 12 جنوري 2018 ترسايي<br /><br /> سرودم<br /><br /> احمد محمود امپراطور</span></span></span></strong></span></span></p> Mon, 15 Jan 2018 14:13:00 GMT کربلاي سانچي http://saate15anrooz.ParsiBlog.com/Posts/512/%da%a9%d8%b1%d8%a8%d9%84%d8%a7%d9%8a+%d8%b3%d8%a7%d9%86%da%86%d9%8a/ <p><span style="font-size: small;">بسم الله<br />.<br />چه رازي هست خدا مي داند!<br /><br />اما هر چه که هست راز است!<br /><br />چيزي شبيه حساب احتمالات نيست که بگوييم طبيعي است!</span></p> <p><span style="font-size: small;">در حلب، پلاسکو، شلمچه، سانچي و شايد تمام ارض و سماء و ماءهايي که قرار است کربلايي برپا شود جوان ها إرباً إرباً مي شوند!</span></p> <p><span style="font-size: small;">جوان هاي پاکي که خوش منظرند و خوش قد و قامت!</span></p> <p><span style="font-size: small;">هر کس پاي روضه علي اکبر از دلش بگذرد کاش من هم... مطمئنا ديگر ماندني نيست!</span></p> <p><span style="font-size: small;">کسي چه مي داند شايد يک زماني مثلا وسط هاي ظهر عاشورا،&nbsp;زمين با زمان هم قسم شده باشد هر جا قرار شد دل ليلاها تکه تکه شود علي اکبرها إرباً إرباً&nbsp;شوند...</span></p> <p><span style="font-size: small;">حالا سانچي کربلا شده است</span></p> <p><span style="font-size: small;">و شعله هاي آتش وسط قلب ليلاها زبانه مي کشد</span></p> <p><span style="font-size: small;">و علي اکبرها ميان آب و آتش شهيد شده اند...&nbsp;</span></p> <p><span style="font-size: x-small;"><span style="font-size: small;">بگوييد يک نفر روضه اکبر بخواند</span></span></p> <p><span style="font-size: small;">ما در کربلاي سانچي 32 علي اکبر داده ايم...</span></p> <p><span style="font-size: small;">براي هر قطعه از بدنِ اکبرِ حسين، يک اکبر آورده ايم...</span></p> <p><span style="font-size: small;">يک نفر روضه اکبر بخواند</span></p> <p><span style="font-size: small;">ما باز شهيد داده ايم...</span></p> <p><span style="font-size: small;">.</span></p> <p><span style="font-size: small;">شادي ارواح طيبه شهداي سانچي صلوات</span></p> <p>پينوشت:</p> <p>من نمي فهمم مرگ شهادت گونه يعني چه؟! يعني به شهيد شدنشان مشکوکيد؟! شهيد شدن که شاخ و دم ندارد، پرسنل سانچي شهيد راه خدمت به جمهوري اسلامي شده اند...</p> <p>&nbsp;</p> <p>پينوشت:</p> <p>من به کتاب ارميا اثر رضا اميرخاني علاقه خاصي دارم و از تمام اين کتاب يک بندش رو عاشقانه دوست دارم، امشب که قلبم مالامال درد بود، ابتداي اين متن رو به تقليد از اين بخش ارميا براي شهداي سانچي نوشتم.</p> <p>چه رازي بود، خدا مي دانست. اما هرچه بود، راز بود. چيزي مثل حساب احتمالات نبود که بگوييم طبيعي است. در اين گردان و شايد همه ي گردانها، بچه هايي که صداي خوبي داشتند، نمي ماندند. هر کس يک بار روضه امام حسين مي خواند، بچه ها سر عمليات مطمئن بودند که ديگر بر نمي گردد. گردان هيچ وقت مداح ماندني نداشت. همه مداح هاي گردان ابتدا در جاي خلوتي معلوم مي شد صداي خوبي دارند، در جاي شلوغي گل مي کردند و در جاي خلوتي پرپر مي شدند و بعد هم مراسم ترحيمِ مداح ها، که هميشه حال و هواي خاصي داشت، حتماً کسي يا کساني گل مي کردند و تجربه اي حزن آلود، تکليف پرپر شدنشان در جايي خلوت را معلوم مي کرد و همين سير مداح و شهيد، مانع شده بود که بعد از آتش بس، گردان مداح داشته باشد.</p> Mon, 15 Jan 2018 10:59:00 GMT سانچي http://lahzehayeabi.ParsiBlog.com/Posts/193/%d8%b3%d8%a7%d9%86%da%86%d9%8a/ <p><img title="نفتکش ايراني سانچي" src="http://www.iribnews.ir/files/fa/news/1396/10/24/1789918_761.png" alt="سانچي" width="525" height="288" /></p> <p><span style="font-size: large;">بيا&nbsp;اي دل زدست موج آتش</span></p> <p><span style="font-size: large;">سري بر شانه دريا گذاريم</span></p> <p><span style="font-size: large;">که ماه پيکر يارانمان را</span></p> <p><span style="font-size: large;">مبادا چين و ماچين جا گذاريم</span></p> Mon, 15 Jan 2018 10:55:00 GMT پرو انه سان http://SheidayeEsfahani.ParsiBlog.com/Posts/1678/%d9%be%d8%b1%d9%88+%d8%a7%d9%86%d9%87+%d8%b3%d8%a7%d9%86/ <p>چه سخت است پروانه سان سوختن &nbsp; &nbsp; &nbsp; جدا از وطن بي امان سوختن&nbsp;</p> <p>غر يبانه مظلوم &nbsp; &nbsp;بي ادعا &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; به جسم زجان ناگهان سوختن&nbsp;</p> <p>جوانان پرکار اين سر زمين &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;غريبانه در اين جهان سوختن&nbsp;</p> <p>عجب شعله اي رفت تا کهکشان &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; زمين وزمان لاله سان سوختن&nbsp;</p> <p>به تاريخ ماند چنين &nbsp; يادگار &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;که دلها ز، آن جاودان سوختن &nbsp;</p> <p>تو شيدا از اين انفجار مهيب &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; چه داني ز، دريا دلان سوختن &nbsp; &nbsp;</p> <p>صديقه اژ ه اي</p> <p>کتاب راز ، ني &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;مدير وبلاگ شيداي اصفهاني&nbsp;</p> Mon, 15 Jan 2018 10:22:00 GMT 60 سالگي http://soleyeavazblogfaco.ParsiBlog.com/Posts/528/60+%d8%b3%d8%a7%d9%84%da%af%d9%8a/ <h2><span style="color: #666699;">امــــروز که ســالـــروز ميـــلاد من است</span></h2> <h2><span style="color: #666699;">از اهــــل ادب کجا کسي يـاد من است؟</span></h2> <p>&nbsp;</p> <h2><span style="color: #666699;">تبــريک يکي نگفـــت ايــــن واقعـــــه را</span></h2> <h2><span style="color: #666699;">جز غم که رفيق راه و همزاد من است!<br /></span></h2> Mon, 15 Jan 2018 08:10:00 GMT درد نامه http://rosesorati.ParsiBlog.com/Posts/2287/%d8%af%d8%b1%d8%af+%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87/ <p>بسم الله الرحمن الرحيم</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>مي داني چيست ؟! نوشتن هميشه مرهمي بر حرف هاي ناگفته اي بود که هميشه در سينه پنهانشان مي کردم ...</p> <p>يک وبلاگ قديمي هم مي شد سنگ صبور نوشته هاي چندين و چند ساله ...&nbsp;</p> <p>مي داني چيست ؟! هميشه از کنارم رد مي شدند و متن ها و قلمم را تحسين مي کردند ، گه گاه خون دل نوشته ها مي شد برگزيده ي اين مجله و آن مجله و گه گاه ...</p> <p>اما هيچ وقت ، هيچ وقت و هيچ گاه کسي ندانست تا نشستن به انتظار خوابيدن همه ، براي باز کردن يک لب تاب قديمي و خريدن يک خواب آرام به بهاي اشک ريختن به پشت همين کليد هايي که تند تند رويشان مي زنم چقدر درد دارد ...</p> <p>هيچ کس نفهميد که من هيچ گاه تايپ سريع ده انگشتي را در هيچ کلاسي نياموختم ...&nbsp;</p> <p>هيچ کس نفهميد که ناخودآگاه دانستن جاي کليد ها ، حاصل شب بيداري هايي به درد است ...&nbsp;</p> <p>به دردي که هيچ کس نفهميد ...</p> <p>هيچ کس نفهميد پف زير چشم هايم ، صبح ها از بي خوابي ديشب نيست ...</p> <p>هيچ کس درد&nbsp;ِ خواب هاي نداشته ي اين سالهايم را نفهميد ...</p> <p>هيچ کس ...&nbsp;</p> <p>مي داني چيست ؟!</p> <p>يک وقت هايي اد ليستت هرچقدر بلند و کانتکت هايت هرچقدر بيشتر باشند ، تنها تري ...</p> <p>هي متن هايت را فروارد مي کني و هي برايت استيکر آفرين و احسنت و واااو وِري گود مي فرستند ، جماعتي که حوصله ي تايپ کردن نيز هم ندارند ...</p> <p>اين جماعت حوصله ي خودشان را هم ندارند .. ، چه انتظار مي رود ... ؟!</p> <p>انتظار داري درد و دل هايت را با يک وبلاگ سالخورده که هيچ گاه رهايت نکرد ، با دقت و کامل بخوانند ؟!&nbsp;</p> <p>انتظار داري درد تمام اين واژه ها را آنطور که تو با خون دل آميختي درک کنند ؟!</p> <p>من بعيد مي دانم ... !</p> <p>براي دل خودت مي نويسي اما خودت هم مي داني&nbsp;</p> <p>گاه مخاطبي</p> <p>هر چند غريبه</p> <p>هرچند دور ...&nbsp;</p> <p>که بخواند</p> <p>که بداند</p> <p>مي تواند</p> <p>بکاهد</p> <p>از تمام&nbsp;</p> <p>درد هاي</p> <p>هر شب تو !</p> <p>&nbsp;</p> <p>ــــ</p> <p>+ و اينجاست که ايمان مي آورم به اين بيت :</p> <p>اگر اهل دلي ديدي ، سلام من رسان بر وي&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;که کمتر يافتم هرجا فزونتر جست جو کردم&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>+ دلم ميخواد بدوم ... بدوم و دور بشم ، از خودم ... از آدمايي که دورمو گرفتن ... برم و يه جايي خودم رو جا بذارم ... جايي که هرگز کسي پيداش نکنه .... !</p> <p>+ چقدر آرزو ها داشتيم :)</p> <p>#س_شيرين_فرد</p> Sat, 13 Jan 2018 15:53:00 GMT آسايش http://ashkeshafagh.ParsiBlog.com/Posts/851/%d8%a2%d8%b3%d8%a7%d9%8a%d8%b4/ <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">آنان كه ذات كبريا را مي شناسند<br />حق مي پرستند و خدا را مي شناسند</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">دست نيازشان به سوي آسمان است<br />وقت دعا روح دعا را مي شناسند</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">بيمار درد عشق بازي با خدايند<br />بر درد خود آري دوا را مي شناسند</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">لبهايشان مشغول ورد است و مناجات<br />مفهوم توحيد و ثنا را مي شناسند</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">غير از رضاي حق تمنايي ندارند<br />اين قوم معناي رضا را مي شناسند</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">در خانه ي دلهايشان غير از خدا نيست<br />مفهوم زنگار و جلا را مي شناسند </span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">تسليم فرمان خداوند كريمند<br />تسليم بي چون و چرا مي شناسند </span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">بعد از خدا فرمانبر امر رسولند<br />چون اين جماعت مصطفي(ص) را مي شناسند</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">فرمانبر امر اولوالامرند آنها<br />يعني علي مرتضي(ع) را مي شناسند</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">حب علي(ع) و آل او دارند در دل <br />يعني كه اصحاب كسا را مي شناسند</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">تاج ولاي مرتضي(ع) دارند بر سر<br />يعني كه آنان مقتدا را مي شناسند</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">راه سعادت را بپيمايند آنها<br />راه خدا و رهنما را مي شناسند </span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">دنيا پل آسايش عقباي آنهاست<br />مفهوم و معناي بقا را مي شناسند</span></p> <p style="text-align: center;"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;" dir="rtl">&nbsp;فردا به جنت ميهمانان خدايند<br />فضل خدا، روز جزا را مي شناسند</span></p> Sat, 13 Jan 2018 15:53:00 GMT سرِ زلفِ تو http://mosa38.ParsiBlog.com/Posts/17/%d8%b3%d8%b1%d9%90+%d8%b2%d9%84%d9%81%d9%90+%d8%aa%d9%88/ <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>هنگام دويدن سر زلف تو پرنده است</strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>سرخي لبت لاله ي دلشاد کننده است</strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>چون پلک به هم مي زند آهوي نگاهت</strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>افتد به زمين توي هوا هرچه پرنده است</strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>بلفرض&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اگر روسري سبز بپوشي</strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>دنبال تو افتد به جهان هرچه چرنده است</strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>ديريست که يک کبک سر قله نخوانده</strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>لبخند شما ولوله در کوه فکنده است</strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>دل دلهره دارد که زندبوسه به رويت<br /></strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>چون عقرب ابروي تو بسيار گزنده است</strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>تامادر وباباي توشادند از اين وصل</strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>در دست من ودست شما برگ برنده است</strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>موسي عباسي مقدم</strong></span></p> Sat, 13 Jan 2018 10:39:00 GMT اگر او را ببينم http://mirac87.ParsiBlog.com/Posts/686/%d8%a7%da%af%d8%b1+%d8%a7%d9%88+%d8%b1%d8%a7+%d8%a8%d8%a8%d9%8a%d9%86%d9%85/ <p><strong><span style="color: #000080;">در کدامين شب کوفه باز خواهي گشت؟<br />در کدامين اوج<br />در کدامين عروج<br />چشم به راه آمدنت،<br />در پس تمامي دريچه هاي زمين ايستاده ام<br />چقدر دلم تنگ شده است!<br />و چشم هايم چه بزرگ شده اند!<br />و نطفه يک سؤال که در سرم بارور مي شود!<br />پس تو کي مي آيي؟<br />تو اي وسعت بيداري<br />اي همه دريايي،<br />که دلم لبريز از عطش هاي بياباني است.<br /><br /><br />اگر او را ببينم<br />جسارت گفتن؟! ديدن و پرواز ... فقط همين<br />اگر او را ببينم به او مي گويم:<br />دريا به دريا،<br />کوه به کوه، صحرا به صحرا<br />در انتظار تو پيمودم<br />اگر او را ببينم به او مي گويم:<br />گفته بودم چو بيايي غم دل با تو بگويم<br />چه بگويم که غم از دل برود چون تو بيايي<br />اگر او را ببينم به او مي گويم:<br />بابي انت و امي فداک<br />اگر او را ببينم به او مي گويم:<br />چه بگويم ؟ بايد از غم نگفتن ها گفت...<br />اگر او را ببينم به او مي گويم:<br />مولاي من اکنون اين دل هاي مشتاق در انتظار عدل توأند.<br />در انتظار جوانه زدن کلمه حق، اي ستاره عدل بيا و چشم دلمان را به قدومت روشن کن .<br />اگر او را ببينم به او مي گويم:<br />... جمعه ها صدها نگاه بر آسمان خيره مي شوند.<br />جمعه ها هزاران دل منتظر، از شوق به سرآمدن انتظار، در قفس تنگ سينه برايت مي تپند.<br />اي صاحب جمعه ها! بيا و دلتنگي غروب جمعه ها را بر طرف ساز.<br /><br />اگر او را ببينم به او مي گويم:<br />بيا که علوم، سرگردان سر برآوردن هستند، امّا نمي دانند مسير و صراط کجاست؟<br />اگر او را ببينم به او مي گويم:<br />اي راهبر انسان هاي در راه مانده! در ساحل پيروزي چشم به راه توييم و فرياد مي کشيم که: مهديا ... بيا<br /><br />اگر او را ببينم به او مي گويم:<br />به تو مي انديشم<br />من در اين تنهايي<br />به تو مي انديشم<br />بي تو در تک تک گل هاي بهار<br />بي تو در زمزمه بين گل و سبزه و آب<br />به تو مي انديشم<br />بعد تو؛<br />يک يک گل ها خشکيد<br />بعد تو کاج بلند،<br />صبحگاهان به صداي خوش باد،<br />هيچ لبيک نگفت<br />و قناري در باغ،<br />مرد در گوشه سرد و تاريک<br />و درخت گل سرخ،<br />قهر کرد با همه اهل زمين<br />به تو مي انديشم!<br />کاش مي شد که سرانجام تو را مي ديديم<br />و تو با عطر گل ياس به ما مي گفتي<br />که محبت زيباست<br />که درخت گل سرخ<br />هر کجا<br />مي تواند باشد<br />و گل شادي هر سو<br />تا ابد زنده و شاداب<br />مي زند گلبرگي<br />بر سر دخترک شاه و فقير<br />و زمان خوبي<br />تا ابديت جاريست<br />کاش مي شد که سرانجام<br />تو را مي ديدم .<br />به تو مي انديشم</span></strong></p> Sat, 13 Jan 2018 08:35:00 GMT قشنگترين چشم هاي دنيا http://rosesorati.ParsiBlog.com/Posts/2288/%d9%82%d8%b4%d9%86%da%af%d8%aa%d8%b1%d9%8a%d9%86+%da%86%d8%b4%d9%85+%d9%87%d8%a7%d9%8a+%d8%af%d9%86%d9%8a%d8%a7/ <p>بسم الله الرحمن الرحيم</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>حس&nbsp;ِ ديدن چشم هاي خوشبخت ترين دختر دنيا ، لذتي نبود که بخواهم به سادگي از کنارش ، بي تفاوت عبور کنم ...&nbsp;</p> <p>چشم هاي خوشبخت ترين دختر دنيا ، قشنگ ترين چشم هاي دنيايند ...&nbsp;</p> <p>چشم هايي که از برق دويده در نگاهشان مي توان فهميد که به دنبال خوشبختي در اين دنيا نبايد گشت ! خوشبختي مفهوم فراتر از دنيايي است که برق چشمان خوشبخت ترين دخترش ، از او مي بُرد ... !&nbsp;</p> <p>قشنگ ترين چشم هاي دنيا مي توانند روي صورت هر کسي جا خوش کنند و لذت ديدنشان بر صورت عزيزترين دوستانم ، لذت کمي نبود ... !</p> <p>سه روز گذشته به عشق نگاه کردن چشم هايي گذشت که دريچه ي جان و دروازه ي وجودند ...</p> <p>دوست داشتم ، زيباترين خاطره اي باشم که حتي پس از مرگم فکر کردنم لبخندي و فاتحه اي را آرام برايم بخرد ...&nbsp;</p> <p>دوست داشتم خوشبختي را ولو براي ثانيه اي آرام آرام بخزانم در خوني که مي تپد به سراسر وجود عزيزانم .. چون ديگر سراسر عمر مي شود عشق به همان يک لحظه ...&nbsp;</p> <p>فشنگ ترين هديه ، قشنگ ترين چشمان دنيا بود ...</p> <p>چشماني که در آسمان و زمين بي مانند بود ، قشنگ ترين هديه ، چشمان خوشبخت ترين دختر دنيا بود ...</p> <p>بي شک هيچ چشمي زيباتر از چشم هاي دختري که جانش گواه اميد اوست ، نيست ... چشماني که از نگاهشان لاله مي رويد و به اشکشان کائنات بايد پاسخگوي دادگاه عدل الهي باشند ...</p> <p>چشمان مقدس تطهير شده به اشکي که هيچ گاه ، هيچ گاه بي وضو نبايد دست بر آنان کشيد ... !</p> <p>صورت گرم ريحانه اولين چهره اي بود که به زيباترين چشمان دنيا افتخار مي داد ... درست وقتي درب خانه را باز کرد و مرا با کيکي که شمع هجده رويش بود ديد ...</p> <p>شمعي که در تمام عمر يکبار به دست باد سپرده مي شود و بي مانند ترين تولد دنياست ...</p> <p>هجده سالگي بي همتاست ، خاص است ... متفاوت است ...&nbsp;</p> <p>دختر ها در تمام طول عمرشان يکبار هجده ساله مي شوند و بعد تا آخر عمر در همان شور و شوق هجده سالگي مي مانند ...</p> <p>حتي اگر به نامردي سرکوب شوند و بيداد خفقان بر گلوي پر ز آواز جواني شان ، مهر زند باز هم شب ها وقتي که همه خوابند يواشکي شروع مي کنند به خواندن ...</p> <p>قناري ها نوت از نواي دلنشين مادراني بر مي دارند که آرام دست بر شکم مي کشند و براي نازدانه وجودي که درونشان مي تپد ، زمزمه مي کنند ؛ دو ، رِ ، مي ، فا&nbsp; ...&nbsp;</p> <p>و شکوفه ز لطافت اين دو عدد کنار هم تقليد مي کند ...&nbsp;</p> <p>يک ، هشت ...</p> <p>هجده سن چادر هاي خاکي است ، سن عاشقانه بر سينه کوفتن هاست ... آرام بگويم ، هجده ، سن زهرايي هاست (&zwnj; سلام الله عليها )&nbsp;</p> <p>هجده سالگي خيلي بي مانند و مقدس است ...</p> <p>خيلي ...</p> <p>و به تبع هديه اش هم بايد بي مانند باشد ...&nbsp;</p> <p>يک شنبه ، روز چشم هاي خوشبخت ترين ريحانه ي دنيا در تمام تقويم ها بود ...</p> <p>يک شنبه ريحانه از دنيا بريده بود ، يک شنبه ريحانه سکوت کرده بود ، سکوتي که در آن آواي مادرانگي بر تمام پروانه ها سر مي داد و لالايي عشق بر جان شاپرک ها مي خواند ...</p> <p>اين هفته ، هفته ي خوشبختي قشنگ ترين چشم هاي هجده ساله مادرانه هاي بي مانند بود ...&nbsp;</p> <p>چهارشنبه ، اين چشم ها متعلق به حنانه بود</p> <p>چشم هايي که خيره کيک روي تخت پر از لباس پرت شده و بهم ريخته را نگاه مي کردند و درشان شور ، طبل مي زد ...&nbsp;</p> <p>به چشم هاي حنانه خيره شده بودم ..</p> <p>به چشم هايي که زيباتر از آن ها در دنيا نبود ...</p> <p>به چشم هايي که جاني شاد را به نابي هجده سالگي گواه مي داد ...</p> <p>به چشم هاي حنانه خيره شده بودم ...</p> <p>چشم هاي غمگينم به چشم هاي حنانه خيره شده بودند ...&nbsp;</p> <p>ديدن قشنگ ترين چشم هاي دنيا ، کار ساده ايست ...&nbsp;</p> <p>فقط کافي است حواست به دخترانه اي باشد ، درست وقتي که حواسش به خودش نيست !</p> <p>و چشم هاي مادر وقتي که کيک تولدي را بعد سالها مي بينند ، چقدر ديدني است !&nbsp;</p> <p>قطعا زيبا ترين چشمان دنيا چشمان يک دختر است&nbsp;</p> <p>دختري که لحظه اي از شور و تاب و تب دنيا ببرد ، لحظه اي به هيچ چيز فکر نکند ، جز خوشبختي ...&nbsp;</p> <p>چشم هاي غمگينم درست در تير رس نگاه چشم هاي حنانه بود و چشم هاي ريحانه درست در مقابلشان ...</p> <p>تمام اين مدت ، تمام اين هجده سال وقت فکر کردن به خودم را نداشتم ...</p> <p>خودم بايد حواسم به خودم مي بود چيزي که اين اواخر خسته ام کرده و ترجيح داده ام تا اگر حواسي بناست جمع من باشد لااقل حواس من نباشد !</p> <p>خسته شده ام از تمام اين سال ها مردانه جنگيدن ها ...&nbsp;</p> <p>براي يک لحظه ؛</p> <p>دلم خواست ..&nbsp;</p> <p>چه مي شد من هم خوشبخت ترين دختر دنيا بودم و براي ثانيه اي ، قشنگترين چشمان دنيا از آن من مي شد ؟!</p> <p>&nbsp;</p> <p>ــــ</p> <p>+ امشب چقدر غمگينه ...</p> <p>+ شمع هجدهم مثل سال هاي قبل بايد توي تنهايي فوت بشه ...&nbsp;</p> <p>#س_شيرين_فرد</p> <p>&nbsp;</p> Sat, 13 Jan 2018 08:32:00 GMT محبوس http://soleyeavazblogfaco.ParsiBlog.com/Posts/527/%d9%85%d8%ad%d8%a8%d9%88%d8%b3/ <h2><span style="color: #003300;">شبهـــــــــا و روزانِ مـــلال آور</span></h2> <h2><span style="color: #003300;">با مردماني مســخ و بي بــاور</span></h2> <p><span style="color: #003300;"><br /></span></p> <h2><span style="color: #003300;">دلهــــا همه آئينـــه ، امــا تــار<br /></span></h2> <h2><span style="color: #003300;">تکـــرار در تکـــــرار در تکــــرار</span></h2> <p><span style="color: #003300;"><br /></span></p> <h2><span style="color: #003300;">محبـوسِ اين زنـدان بي روزن</span></h2> <h2><span style="color: #003300;">مي سوزم از داغ جدايـي من</span></h2> <p><span style="color: #003300;"><br /></span></p> <h2><span style="color: #003300;">تا چند لوليدن در اين مرداب؟</span></h2> <h2><span style="color: #003300;">اي مرگ ، اي زيبا! مرا درياب.<br /></span></h2> <h2><span style="color: #003300;"><br /></span></h2> Fri, 12 Jan 2018 15:12:00 GMT چلچله يار کبوتر است http://mosa38.ParsiBlog.com/Posts/16/%da%86%d9%84%da%86%d9%84%d9%87+%d9%8a%d8%a7%d8%b1+%da%a9%d8%a8%d9%88%d8%aa%d8%b1+%d8%a7%d8%b3%d8%aa/ <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>آقاوطن مثل پدر مثل مادر است<br />تازنده ايم مام وطن سايه ي سر است<br />هر روز در حال تلاش است چون پدر<br />مثل پدر نان به سر سفره آور است<br />آقاوطن مثل بهشت است دامنش<br />صحراي او مثل گل باغ محشر است<br />در اين وطن غنچه زياد است چون بهشت<br />در اين وطن چلچله يار کبوتر است<br />از جاي من کولي خواننده را بگو<br />لب را ببندشعر وطن شعر بر تر است</strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong><br />lموسي عباسي مقدم<img src="http://sherenab.com/includes/images/smiles/2.gif" alt="" /> <img src="http://sherenab.com/includes/images/smiles/2.gif" alt="" /> <img src="http://sherenab.com/includes/images/smiles/2.gif" alt="" /></strong></span></p> Fri, 12 Jan 2018 15:11:00 GMT طرح نو http://ashkeshafagh.ParsiBlog.com/Posts/850/%d8%b7%d8%b1%d8%ad+%d9%86%d9%88/ <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">براي آمدنت انتظار كافي نيست<br />فقط سرودن شعر و شعار كافي نيست</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">براي آمدن آقا تو يار مي طلبي<br />نيامدي به گمانم كه يار كافي نيست </span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">به صبح جمعه بخوانيم ندبه هاي فراق<br />براي آمدنت چشم زار كافي نيست</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">صداي ناله ي ما تا به آسمان برسيد<br />مگر كه اين همه داد و هوار كافي نيست؟</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">هزار سال گذشت و نيامدي آقا<br />گذشت اين همه ليل و نهار كافي نيست؟</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">بيا بيا كه فدايي زياد داري تو<br />نگو نگو كه مرا جان نثار كافي نيست</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">دعاي ماست كه تعجيل در فرج بشود<br />نيامدي، چه كنم؟ اعتبار كافي نيست؟</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">ببين كه اهل جهان بي قرار تو شده اند<br />نگو كه اين همه ات بيقرار كافي نيست </span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">شكار كرده اي آقا تمام دل ها را<br />اسير تو دل ما شد شكار كافي نيست</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">هزار ها نفر از درد هجر جان دادند<br />براي اين همه عاشق مزار كافي نيست</span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt;">دوباره طرح نويي را ارائه خواهم داد<br />براي آمدنت ابتكار كافي نيست</span></p> Thu, 11 Jan 2018 12:09:00 GMT ميراث اشرافي گري http://mahdimeshkaat.ParsiBlog.com/Posts/268/%d9%85%d9%8a%d8%b1%d8%a7%d8%ab+%d8%a7%d8%b4%d8%b1%d8%a7%d9%81%d9%8a+%da%af%d8%b1%d9%8a/ Thu, 11 Jan 2018 12:09:00 GMT نامحرمان و نااهلان http://soleyeavazblogfaco.ParsiBlog.com/Posts/526/%d9%86%d8%a7%d9%85%d8%ad%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86+%d9%88+%d9%86%d8%a7%d8%a7%d9%87%d9%84%d8%a7%d9%86/ <p><br />اي خميني ! امام&nbsp;&nbsp;&nbsp; دورانديش<br />که جفا ديده اي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ز ما&nbsp;&nbsp; اهلان<br />اوفتاد&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; انقلاب&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اسلامي<br />دست&nbsp;&nbsp; نامحرمان&nbsp;&nbsp;&nbsp; و&nbsp;&nbsp; نااهلان<br />*<br />لطمه ها ديده است و مي بيند<br />از&nbsp;&nbsp; حواشي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; نظام اسلامي<br />خاکمان باد بر سر ار که شود<br />متلاشي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; نظام&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اسلامي<br />*<br />ما نمي خواستيم ، اما هست<br />مفسدان را چو موريانه هجوم<br />بر&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اساس&nbsp;&nbsp; نظام&nbsp;&nbsp; اسلامي<br />که درختيست ميوه بخش عموم<br />*<br />فاسد&nbsp; و&nbsp;&nbsp; مفسد و&nbsp;&nbsp; مفاسد را<br />ريشه کن کرد&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بايد&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; از ايران<br />چه&nbsp;&nbsp; شد&nbsp;&nbsp;&nbsp; آن&nbsp;&nbsp;&nbsp; قوّه ي قضائيه<br />که&nbsp;&nbsp; کند&nbsp; آب&nbsp;&nbsp;&nbsp; زهره ي شيران؟<br />*<br />اي که در راه انقلاب&nbsp;&nbsp; و&nbsp;&nbsp;&nbsp; امام<br />دل گرفتار&nbsp;&nbsp;&nbsp; دام&nbsp;&nbsp; و&nbsp; دانه&nbsp; نه اي<br />ننگ&nbsp;&nbsp;&nbsp; بر ما&nbsp;&nbsp;&nbsp; اگر&nbsp;&nbsp;&nbsp; شود&nbsp;&nbsp; تنها<br />رهبر&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; امام&nbsp;&nbsp;&nbsp; خامنه اي<br />*<br />پير&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; فرزانه&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; را&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; مباد&nbsp;&nbsp; از ما<br />رنجشي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; يا&nbsp;&nbsp; گلايه اي باشد<br />از وليّ فقيه&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بر&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; سر&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما<br />بايد&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; امروز&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; سايه اي باشد<br />*<br />فتنه از چارسو چو گرگ حريص<br />چنگ و دندان نشان دهد ما را<br />گر&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; نباشيم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; پيرو&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; رهبر<br />لحظه اي کي امان دهد ما را؟<br />*<br />دشمن ما اگرچه بسيار است<br />هيچ کاري&nbsp;&nbsp;&nbsp; جلو&nbsp; نخواهد برد<br />آرزوهاي خويش&nbsp;&nbsp; برده به گور<br />وز&nbsp;&nbsp; براي هميشه خواهد مرد<br />*<br />خطّ رهبر&nbsp;&nbsp;&nbsp; بود&nbsp;&nbsp;&nbsp; چو خطّ امام<br />فاقد سنگلاخ&nbsp; و&nbsp;&nbsp;&nbsp; دست انداز<br />در&nbsp; مسيري که&nbsp;&nbsp; مستقيم بود<br />اوست فرمانده ما همه سرباز<br />*<br />مي سپاريم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; راه&nbsp;&nbsp;&nbsp; با&nbsp;&nbsp; رهبر<br />همه چالاک&nbsp;&nbsp; و&nbsp;&nbsp; پايمرد و غيور<br />با&nbsp;&nbsp;&nbsp; حضور&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; امام&nbsp;&nbsp; خامنه اي <br />هست نزديک ،&nbsp; بامداد ظهور.</p> Thu, 11 Jan 2018 12:08:00 GMT الحمدلله علي کل نعمة http://narenjak.ParsiBlog.com/Posts/261/%d8%a7%d9%84%d8%ad%d9%85%d8%af%d9%84%d9%84%d9%87+%d8%b9%d9%84%d9%8a+%da%a9%d9%84+%d9%86%d8%b9%d9%85%d8%a9/ <p><img src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSqIH0725l7mwu9GLN2h_7--_G0ZrWEQEfS-ItrehY5nRu1Cdg4" alt="" width="268" height="188" /></p> <p>امروز محبوب، نارنجک را به تلنگري مهمان کرد...</p> <p>کاري کرد که لااقل براي چنددقيقه فقط باين فکر کرد که اگر چشمي نبود براي ديدن چه بايد ميکرد نارنجک؟</p> <p>فکر کرد اگر يک لحظه او اراده کند و نابينا شوي چه مي شود؟</p> <p>خوراک چشمهايت چه بوده تابحال؟</p> <p>&nbsp;تمام آنچه نبايد مي ديد و ديده بود و هرآنچه بايد مي ديد و نديده يا کم ديده بود از نظر گذشت...</p> <p>تمام آرزوهايي که با چشمها فقط برآورده ميشود...</p> <p>واي که چقدر کار بود که چشمها بايد انجام ميدادند و انجام نشده بود...</p> <p>يک لحظه ار ذهنم گذشت اگر نابينا شوم چه چيزهايي هستند که دلم براي ديدنشان تنگ ميشود؟</p> <p>چشمهاي هميشه نگران مادرم،چهره رنج کشيده پدرم، نقش صورت پر مهر همسرم (هرچند بر دلم حک شده)، خواهرهايم و مغزبادمها، پيچک عزيز و دوستداشتني ام، ليلاي هميشه مهربان،ساجده نازنين، دنياي زيبايي که محبوبم به بهترين شکل آفريده، آبي آسمانش، سبزي دشتها و درختهايش،گلهاي زيبا محصوصا نرگس هميشه معجزه گر،رنگ آرامبخش کويرش، ستاره هاي شب و ماهي که گاهي داس است و مرا ياد اين سرمشق زيبا مياندازدکه&nbsp;</p> <p>"مزرع سبز فلک ديدم وداس مه نو&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;يادم ازکشته ي خود آمد و هنگام درو"</p> <p>&nbsp;و گاهي کامل ميشود و مرا بياد ماهسيماي دنيا و آخرت روحي فداه مياندازد...</p> <p>ديگر چه؟</p> <p>کاشي کاريهاي زيباي مساجد، گنبدها وضريحهاي ائمه( هرچند زيارت چشم دل ميخواهد امابقول پيچک چشم چراني درمورد ضريح و گند وگلدسته صفايي ديگردارد)</p> <p>خيلي چيزها هست که نديدنشان بيچاره ام ميکند اما اول ازهمه بياد کتابهايم افتادم، چگونه با چشم نابينا کتاب بخوانم؟ قرآن بخوانم،؟ باهمه وجودم خواستم کتابهايم را بغل کنم ، ببويم، ببوسم و سجده شکر بجا بياورم که هنوزفرصت هست</p> <p>تازه فهميدم چقدر خوشبختم و چقدر ناشکر، به نارنجک نهيب زدم که چرا اينقدر نق ميزني؟ چرا هرجا را خدا درست ميکند مي گردي و دردي مي تراشي و از کاه کوهي ميسازي که فتحش براي احدي ممکن نباشد؟</p> <p>محبوب زيباي من!</p> <p>ببخش بخاطر آنچه نبايد وديدم، ببخش براي آنچه بايد و نديدم يا کم ديدم، ببخش بخاطر همه ناشکريهايم</p> <p>و سپاس بخاطر چشمهايم، شکر بخاطر اينکه مرا از ابتدا خوشبخت آفريدي، و</p> <p><strong><em>الحمدلله علي کل نعمة...</em></strong></p> <div><strong><em><br /></em></strong></div> Thu, 11 Jan 2018 12:07:00 GMT حديث قدسي http://soleyeavazblogfaco.ParsiBlog.com/Posts/525/%d8%ad%d8%af%d9%8a%d8%ab+%d9%82%d8%af%d8%b3%d9%8a/ <p><br />زبان&nbsp;&nbsp; به&nbsp;&nbsp; شعر&nbsp;&nbsp; گشودم&nbsp;&nbsp; که&nbsp;&nbsp; حرف&nbsp; راست &nbsp; بگويم<br />تحمل&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; سخن&nbsp;&nbsp;&nbsp; راست&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; تا&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; کراست بگويم<br /><br />حقيقتي&nbsp;&nbsp; که&nbsp;&nbsp;&nbsp; فراسوي&nbsp; پرده هاي&nbsp;&nbsp; يقين&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; است<br />براي&nbsp;&nbsp;&nbsp; آن&nbsp; که&nbsp;&nbsp; دلش&nbsp;&nbsp; پاک&nbsp;&nbsp;&nbsp; و&nbsp;&nbsp;&nbsp; بي رياست بگويم<br /><br />اگر&nbsp;&nbsp;&nbsp; ترانه ي&nbsp;&nbsp; عشق&nbsp; است&nbsp;&nbsp;&nbsp; با&nbsp;&nbsp;&nbsp; خلوص&nbsp;&nbsp; بخوانم<br />وگر&nbsp;&nbsp; فسانه ي&nbsp;&nbsp; زهد است&nbsp; هر که&nbsp; خواست&nbsp; بگويم<br /><br />گلايه هاي&nbsp;&nbsp;&nbsp; دل&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; دردمند&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; باده کشان&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; را<br />به&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ميفروش&nbsp;&nbsp;&nbsp; که&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; فارغ&nbsp;&nbsp;&nbsp; از ادعاست&nbsp;&nbsp;&nbsp; بگويم<br /><br />پيام&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; سوته دلي&nbsp;&nbsp;&nbsp; را&nbsp;&nbsp; که&nbsp;&nbsp; بار&nbsp;&nbsp; خاطرش&nbsp;&nbsp;&nbsp; افزود<br />به&nbsp;&nbsp; گوش&nbsp;&nbsp;&nbsp; گل&nbsp;&nbsp;&nbsp; به&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ترنّم بدون&nbsp; کاست&nbsp;&nbsp;&nbsp; بگويم<br /><br />حديث&nbsp;&nbsp; قدسي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بيگانگي&nbsp;&nbsp;&nbsp; ز&nbsp; هر&nbsp; دو جهان&nbsp;&nbsp; را<br />به&nbsp; هر&nbsp; که&nbsp;&nbsp; با&nbsp;&nbsp;&nbsp; سخن&nbsp;&nbsp; عشق&nbsp; آشناست&nbsp;&nbsp; بگويم<br /><br />رموز&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; تشنگي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; لاله هاي&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; باغ&nbsp;&nbsp;&nbsp; جنون &nbsp; &nbsp; را<br />به&nbsp;&nbsp; عاشقي&nbsp; که&nbsp;&nbsp; دلش&nbsp; دشت&nbsp; کربلاست&nbsp;&nbsp; بگويم<br /><br />قرار&nbsp;&nbsp; اول&nbsp; عشق&nbsp;&nbsp; است&nbsp;&nbsp;&nbsp; تا&nbsp;&nbsp;&nbsp; رها&nbsp; شوم از&nbsp; خود<br />به&nbsp;&nbsp;&nbsp; پير&nbsp;&nbsp; ميکده&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; لبّيک&nbsp; اگر&nbsp;&nbsp;&nbsp; بناست&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بگويم .</p> Wed, 10 Jan 2018 10:14:00 GMT آفتاب http://bonar.ParsiBlog.com/Posts/808/%d8%a2%d9%81%d8%aa%d8%a7%d8%a8/ <p align="center"><strong style="font-size: small;">اي سراپا مستِ ديدار ِ بهارت آفتاب</strong></p> <p align="center"><span style="font-size: small;"><strong>تشنه ي لبخندِ سبز ِ آبشارت آفتاب</strong></span></p> <p align="center"><span style="font-size: small;"><strong>ماه ، بي صبر ِجمالت، کهکشان ماتِ قدت</strong></span></p> <p align="center"><span style="font-size: small;"><strong>محو ِ نورستان ِرويت&nbsp;&nbsp;، بي قرارت آفتاب</strong></span></p> <p align="center"><span style="font-size: small;"><strong>آسمان خواهد که مانند تو بگشايد نقاب</strong></span></p> <p align="center"><span style="font-size: small;"><strong>آرزو دارد که بنشيند کنارت آفتاب</strong></span></p> <p align="center"><span style="font-size: small;"><strong>صبح تا گل هاي خورشيدِ دو چشمت وا شود</strong></span></p> <p align="center"><span style="font-size: small;"><strong>رشته هاي نورمي ريزد نثارت آفتاب</strong></span></p> <p align="center"><span style="font-size: small;"><strong>دوستدار ِچهره ات گل، عاشق رويت بهار</strong></span></p> <p align="center"><span style="font-size: small;"><strong>همدم ِ باغ ِ گـُلت مهتاب و يارت آفتاب</strong></span></p> <p align="center"><span style="font-size: small;"><strong>تا بهار ِ سال ِعمرت را بداند آسمان</strong></span></p> <p align="center"><span style="font-size: small;"><strong>مانده اندرعشق و مستي گل شمارت آفتاب</strong></span></p> <p align="center">ياسوج &ndash; تير 1390</p> <p align="center">&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p align="center">&nbsp;</p> Wed, 10 Jan 2018 08:18:00 GMT پلاسکو http://mosa38.ParsiBlog.com/Posts/15/%d9%be%d9%84%d8%a7%d8%b3%da%a9%d9%88/ <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>اي گل مرو پلاسکو آنجاتوان ندارد<br /> سوزانده عاشقان را ازخودنشان ندارد<br /> آتش نشان ماراچون غنچه برده باخود<br /> ديگر بهشت رويش برگ خزان ندارد<br /> او روح عاشقان را کرده کبود وديگر <br /> مانند کوه تفتان کاري به جان ندارد<br /> او کوه عشق مارا سوزانده آب کرده<br /> هم گوشت را فسرده هم استخوان ندارد<br /> آنقدر کشته مانده در زيردودآهن<br /> اطراف شهر تهران ديگر جوان ندارد</strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong>موسي عباسي مقدم<br /></strong></span></p> <p style="text-align: center;"><span style="font-size: medium;"><strong><br />بداهه تقديم آتش نشانان باغيرت<br /></strong></span> <span style="font-size: medium;"><strong><img src="http://sherenab.com/includes/images/smiles/2.gif" alt="" width="18px" height="18px" /> <img src="http://sherenab.com/includes/images/smiles/2.gif" alt="" width="18px" height="18px" /> <img src="http://sherenab.com/includes/images/smiles/2.gif" alt="" width="18px" height="18px" /></strong></span></p> Wed, 10 Jan 2018 08:18:00 GMT شرط اطاعت http://ashkeshafagh.ParsiBlog.com/Posts/849/%d8%b4%d8%b1%d8%b7+%d8%a7%d8%b7%d8%a7%d8%b9%d8%aa/ <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style="font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-size: small;">احمد(ص) مرسل كه ختم الانبياست<br />گفته هايش جملگي وحي خداست </span></span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style="font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-size: small;">گفت روزي با امير المومنين(ع)<br />يا علي(ع) اي تو نبي را جانشين </span></span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style="font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-size: small;">عمر نوح ار شد نصيب آدمي<br />غافل از حق گر نباشد او دمي &nbsp;</span></span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style="font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-size: small;">شب اگر گرم مناجات و دعاست<br />روز را هم روزه در راه خداست </span></span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style="font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-size: small;">كار او &nbsp;انفاق در راه خداست<br />چون احد كوهي كه جنسش از طلاست</span></span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style="font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-size: small;">گرهزاران بار حج بگذارد او <br />سر زند از او دو صد كار نكو</span></span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style="font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-size: small;">كشته گر بين صفا و مروه اوست<br />پاك و طيب گر كه چون آب وضوست</span></span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style="font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-size: small;">گر تولاي تو را در سر نداشت<br />گر كه بر لب ذكر يا حيدر(ع) نداشت </span></span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style="font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-size: small;">چونكه حيدر (ع) نيست ايشان را امام <br />كي رسد بوي بهشتش بر مشام</span></span></p> <p style="text-align: center; margin: 0cm 0cm 10pt;" dir="rtl" align="center"><span style="font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="font-size: small;">هر كه را حيدر(ع) نباشد مقتدا<br />هست سر افكنده در روز جزا</span></span></p> Tue, 09 Jan 2018 13:17:00 GMT بهار را بگو http://soleyeavazblogfaco.ParsiBlog.com/Posts/524/%d8%a8%d9%87%d8%a7%d8%b1+%d8%b1%d8%a7+%d8%a8%da%af%d9%88/ <h2><span style="color: #008000;">نسيــــم فــــروديـــــن ، اگـر بـه در زند</span></h2> <h2><span style="color: #008000;">درخــــت گل کنـــــد ، پــــرنـــده پر زند</span></h2> <p><span style="color: #008000;"><br /></span></p> <h2><span style="color: #008000;">ز هايهـــــوي مــا ، بـه گفتگـــــوي مــا</span></h2> <h2><span style="color: #008000;">ز خاک تيـــره گــــون ، بنفشه سر زند</span></h2> <p><span style="color: #008000;"><br /></span></p> <h2><span style="color: #008000;">ز بـانگ هلهلــــه ، دوبــــاره چلچلـــــه</span></h2> <h2><span style="color: #008000;">بــــه دوردستهــــا ، دم از سفــــر زند</span></h2> <p><span style="color: #008000;"><br /></span></p> <h2><span style="color: #008000;">ز بــــاده بــرفــروز ، پيــــالــه هـاي ما</span></h2> <h2><span style="color: #008000;">شــراره هــاي مـي ، به غم شرر زند</span></h2> <p><span style="color: #008000;"><br /></span></p> <h2><span style="color: #008000;">سپنـــددانـــه را ، بــه مجمـــر افکنيد</span></h2> <h2><span style="color: #008000;">مبــــاد تــــا کسي ، به مــــا نظر زند</span></h2> <p><span style="color: #008000;"><br /></span></p> <h2><span style="color: #008000;">بــزن چغـانـه اي ، بخــوان تـرانـه اي</span></h2> <h2><span style="color: #008000;">که طعنــه شعــر تــر ، به نيشکر زند</span></h2> <p><span style="color: #008000;"><br /></span></p> <h2><span style="color: #008000;">بهـــار را بگـو ، بيـا که &laquo;خوش عمل&raquo;</span></h2> <h2><span style="color: #008000;">به جاي دست غم ، گلي به سر زند.</span></h2> <p><span style="color: #008000;">*زمستان 1358 ـ کاشان.<br /></span></p> Tue, 09 Jan 2018 10:43:00 GMT دشمنان دوستي چرا دارند؟ http://khalvateman.ParsiBlog.com/Posts/57/%d8%af%d8%b4%d9%85%d9%86%d8%a7%d9%86+%d8%af%d9%88%d8%b3%d8%aa%d9%8a+%da%86%d8%b1%d8%a7+%d8%af%d8%a7%d8%b1%d9%86%d8%af%d8%9f/ <p>دشمنان دوستي چرا دارند؟</p> <p>از چه اين سان هواي ما دارند؟</p> <p>حرف هايي که مانده روي زمين</p> <p>شرحي از اصلِ ماجرا دارند</p> <p>خنجر از آستين نمايان و</p> <p>ادعاهاي نابجا دارند</p> <p>با گل آلود کردن اين آب</p> <p>قصد صيد و سرِ شنا دارند</p> <p>روبرو طرح سازمان ملل</p> <p>پشت سر مجلس سنا دارند</p> <p>از دم خروسشان پيداست</p> <p>نقشه ي کورِ کودتا دارند</p> <p>دشمنان خواب و باز بيدارند</p> <p>مردماني که پيشوا دارند</p> <p>&mdash;محمدجواد ايزدپناه&mdash;</p> Tue, 09 Jan 2018 10:42:00 GMT در آستانه ي فصلي سرد http://rosesorati.ParsiBlog.com/Posts/2286/%d8%af%d8%b1+%d8%a2%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86%d9%87+%d9%8a+%d9%81%d8%b5%d9%84%d9%8a+%d8%b3%d8%b1%d8%af/ <p>بسم الله الرحمن الرحيم</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>تمام روز هاي هفته ي گذشته به سوال کردن از مغازه ي کوچک گلفروشي سر کوچه گذشت ...&nbsp;</p> <p>هر روز صبح به شوق خبر آمدن نرگس ، چند دقيقه اي زودتر بيرون مي رفتم و پيش از سوار شدن به سرويس ، سراغ دسته چشم هاي منتظر را مي گرفتم ..</p> <p>هر روز هفته ي پيش با جان و دل به انتظار نرگس گذشت ...</p> <p>اگر هم صبحي بود که سوالي نمي پرسيدم و جاي خالي نرگس هاي همان سطل زرد پلاستيکي گوشه ي ويترين شيشه اي مغازه گوياي ادامه ي اين انتظار بود ، لبخندي نثار شده و سلامي به گرمي ، مي شد تحفه و آغاز آن روز پدر مهربان گل هاي پشت هم صف کشيده ...</p> <p>حتي اگر شرم نبود ِنرگس ، گونه هاي صباي عاشق را تر مي کرد و نم باران مي زد ، با آنکه هيچ چيز نرگس نمي شد اما ، عطر رز ، ليليم ، آلسترومريا يا هر زيبا گل ديگري را مي دادم به دستش تا رايحه افشاند .. تا بگردد در شهر ، تا سر زند به هر کوي ...&nbsp; رايحه ي انتظار نرگس ها ...&nbsp;</p> <p>نرگس ، هم خودش و هم انتظارش دوست داشتني و قابل احترام بود ...</p> <p>نرگس در آستانه ي فصلي سرد چشم مي گشود ، در بيداد نا اميدي&nbsp;ِ خاکي که حسرت دانه اي را در دلش مي پروريد و سرماي بي رحم زمستان ، دلش را سرد و سرد تر مي کرد ...</p> <p>نرگس ، درست کودکي بود که پس از مدت ها ، جوانه ي بودنش در وجود مادري که تمام اين سال ها را به دعا سپري کرده بود ، به نذر ، به نياز دميده شده بود ...</p> <p>نرگس پاسخ دست هاي بر دعا برکشيده ي درختهاي زرد بود ...&nbsp;</p> <p>آغازي شيرين در پاياني سرد ...&nbsp;</p> <p>نرگس تجلي&nbsp;ِ اميد بود ...</p> <p>اميد در اوج سرماي استخوان سوز روزگار ..&nbsp;</p> <p>نرگس تجلي دست هاي گرم خدا بود ، تلالو نور بود ...&nbsp;</p> <p>درست مثل من ...</p> <p>دختري در آستانه ي فصلي سرد که درست يازدهم بهمن ماه در ميانه ي بي رحم&nbsp; زمستان&nbsp; ، پس از سيزده سال انتظار مادري ، مادرانه ؛ نورش بر زندگي تابيده شده بود ...</p> <p>دختري که تجلي مقاومت بود ، درست شبيه نرگس که در اوج مرگ ِزندگي ، در حضيض خورشيدي و در بيداري ابر هاي افسرده سر ز زير خاک هاي سفت و پوشيده از يخ ، بيرون مي زد ...&nbsp;</p> <p>نرگس ، تجلي اميد بود ...</p> <p>پيام آور روز هاي خوب ...</p> <p>دختري که بروي دست نرگس ها از خاک هاي سفت و پوشيده از يخ ، آرام آرام سر برآورده بود ...&nbsp;</p> <p>دختري که درست بيداد خفقان تنگ و تاريک سکوت زمستان را شکسته بود ...</p> <p>مو هاي مشکي اش ، رسولي بود که حتي ظاهرش مهر تاييدي بود بر ايستادگي تمام قدش مقابل سفيدي برف هاي ظالم که بلور هاي ريزش با تمام کوچکي ،&nbsp; دست بودند و قفل شده ، ايستاده بودند به مقابل مايه ي حياتي که حالا روزگار انتظار آزادي اش را مي کشد ...&nbsp;</p> <p>لب هاي سرخش طنين تطهير انقلاب سرخ به خون جوشيده اي درست از قلب هاي دست کوبيده بر زندان سينه و سفيدي صورتش آهنگ وجودي زلال را بر طبل سينه مي کوفت ...&nbsp;</p> <p>گرماي نفس هايش لرزه بر اندام زندان بانان آب روان مي انداخت ، از حرارت محبتش ، مايه ي حيات آزادي پيشه مي کرد و بلور هاي ريز ز شرم طريق آب شدن پيش مي گرفتند ...&nbsp;</p> <p>زمين ز شور و شوق ظهور او درست در ميانه ي زمستان ، به دور خويش چرخ زنان آواز سرور سر مي داد ...&nbsp;</p> <p>کائنات بر قدم هايش بوسه مي زدند و نسيم ملازم و ماهتاب چراغدار او بود ...&nbsp;</p> <p>شبنم هميشه دهانش لق مي زد ... هر صبح ، بي تابي شب را هنگام تحويل آسمان به روز و وداع با حوري پا بر زمين نهاده ، لو مي داد ...&nbsp;</p> <p>خاک ز تواضع او ، خاک شده بود ...</p> <p>مژه بر هم مي زد و دنيايي به هم مي خورد ...&nbsp;</p> <p>دخترک بزرگ شد ، بزرگ و بزرگ تر ...</p> <p>بزرگ و رعنا ..</p> <p>دخترک بزرگ شد ..&nbsp;</p> <p>دختري که اين چنين هستي بر نفس هايش آئين جنون پيشه مي کرد ، قد کشيد ...&nbsp;</p> <p>حال مدت زيادي نمانده به همان ماه ، همان روز .. همان زمستان سرد و برفي ...</p> <p>همان سال روز ...&nbsp;</p> <p>يازده بهمن ، از دور خود نمايي مي کند</p> <p>اما</p> <p>&nbsp;؛</p> <p>اما حالا چند روزي مي شود که سطل زرد پلاستيکي پر از نرگس گلفروشي کوچک سر خيابان ، پشت همان ويترين شيشه اي خودنمايي مي کند ، چند روزي مي شود که زانوان دخترک سنگيني مي کنند و به سختي به دنبال خويش مي کشانتشان ... گويي دو وزنه بر جانش بسته اند تا چشمانش را به عمق يک خواب عميق ببندد و آرام به بلنداي يک پرواز خودش را از بلنداي پنجره ي اتاقش رها کند ... چند روزي مي شود که عطر نرگس کوچه را برداشته و دخترک ، بي لبخند ، بي سلام ؛ هر روز راس همان ساعتي که سرويس مي آيد ، بيرون مي آيد و نگاه بي تفاوتش گه گاه اتفاقي به نرگس ها بر مي خورد ...</p> <p>چند روزي مي شود که ديگر آن طره به سياهي قبل و آن لعل رنگين به سرخي پيش و آن سفيدي صورت به رخشاني قبل نيست ...&nbsp;</p> <p>حالا چند روزي مي شود که نفس هايش گرم نيست ...</p> <p>هوا خيلي سرد است</p> <p>خيلي سرد ...</p> <p>آرام بگويم ...</p> <p>حالا چند روزي مي شود که نفس هايش&nbsp; سرد و دست هايش از هوا سرد تر شده اند ...&nbsp;</p> <p>دخترک مقاوم تنها ايستاده&nbsp;</p> <p>حالا چند روزي است</p> <p>که قامت خميده ، از روبروي غم پنجره ها ، مي گذرد ...&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>ـــ</p> <p>#س_شيرين_فرد هفدهم دي ماه سال يکهزار و سيصد و نود و شش</p> <p>+ نرگس ها ، دير آمدند ... !&nbsp;</p> <div>+ خدايا شکرت ... بابت همه چيز ...&nbsp;</div> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> Tue, 09 Jan 2018 10:41:00 GMT مهر بي مهري http://ashkeshafagh.ParsiBlog.com/Posts/848/%d9%85%d9%87%d8%b1+%d8%a8%d9%8a+%d9%85%d9%87%d8%b1%d9%8a/ <p style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: center;"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,sans-serif; font-size: 12pt;">تو رفتي تا ميان ما نماند حرف چنداني<br /> تو رفتي رفت از دنيا ره و رسم مسلماني </span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: center;"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,sans-serif; font-size: 12pt;">تو رفتي و گرفتي فرصت ديدار خود از ما<br /> بيا در خانه ي چشمان ما آقا به مهماني </span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: center;"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,sans-serif; font-size: 12pt;">تو رفتي از فراقت مرگ تدريجي نصيبم شد<br /> نمانده بعد تو در پيکر من ذره اي جاني</span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: center;"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,sans-serif; font-size: 12pt;">تو رفتي باغ جانم خشک مانند کويري شد<br /> به باغ جان نباريده پس از تو قطره باراني </span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: center;"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,sans-serif; font-size: 12pt;">تو تا بودي ندانستيم ما قدر شما را هيچ<br /> و حالا هم ندارد هيچ سودي اين پشيماني </span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: center;"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,sans-serif; font-size: 12pt;">ز بي مهري ما بار سفر بستي ز پيش ما<br /> تو رفتي مهر بي مهري مرا خورده به پيشاني</span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: center;"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,sans-serif; font-size: 12pt;">تو را با زحمت بسيار آوردم به دست اما<br /> نمي دانم چرا دادم ز دستت من به آساني </span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: center;"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,sans-serif; font-size: 12pt;">تو بودم بودي و بودي تو هم دين و هم ايمانم <br /> تو رفتي هستي ام رفت و ندارم دين و ايماني </span></p> <p style="margin: 0cm 0cm 8pt; text-align: center;"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,sans-serif; font-size: 12pt;">همه غمهاي عالم بعد تو شد ميهمان دل <br /> منم با کوهي از حسرت ، من و اوج پريشاني </span></p> <p style="text-align: center;"><span style=" font-family: &quot;Tahoma&quot;,sans-serif; font-size: 12pt;">دوباره بازگرد و ميهمان ديده ي ما باش<br /> دوباره شادماني را به ما بنماي ارزاني </span></p> Mon, 08 Jan 2018 14:03:00 GMT